De grote vraag die iedereen dit weekend bezighield was niet of ie wel aan zou komen, maar of het 5e nu dan toch eindelijk de volle buit zou pakken.

Dit zou dan wel tegen de nummer twee, FC Den Helder moeten gebeuren. Geen gemakkelijke opgave, maar coach Sil besloot niets aan het toeval over te laten. Hij moest dit dan wel doen met een behoorlijk gemankeerde- en gedecimeerde selectie. Verschillende blessures houden meerdere spelers afwisselend thuis, op de bank of ergens daar tussenin. Hier kwam lastminute nog de gekneusde kleine teen van Bo bij. Sil Slot moest dus improviseren, en dan had hij ook nog het vraagstuk wat de rechtsback positie heet. Hoe deze zwakke schakel in de verder rotsvaste defensie te elimineren?

De oplossing lag in spelerszoon Nan, die na een lelijke val in de rust naar de huisartsenpost moest ter controle, waardoor de reserve back niet meer back kwam.

Terug naar de wedstrijd, waar de 11 van Succes stuk voor stuk uitblonken. Speciale vermelding gaat uit naar goalie “El Muro” Senna, die zich als een reus in het water voelde op de zware mat aan de Belt. Linksbuiten Bob neigde net als elke week gretig richting de reservebank, alwaar hij enkel uitzinnige ultra’s en geblesseerden gadesloeg; er zat dus niets anders op dan de volle pot uit te buffelen. En met verve, zoals zijn naamgenoot Peters, de beul van o.a. Roda en Milwall. Twee goede goals van zijn voet beslechten al in de eerste helft het lot van de arme Jutters. De 2e helft deed Remond na uitstekend werk van de excellerende rechtsback Jordy er nog een schepje bovenop, waarna Cees het Wieringer saldo op 4 zette. De eindstand: 4-1, en het bleef nog lang onrustig op het dorp.

Vanaf de blessurebank wenst het 5e Nan uiteraard veel sterkte toe, wij raden hem aan om zich nog minstens 4 weken intensief te laten verzorgen door zijn vader, vooral ook op zondag.