• Goedkope gel.

    Donderdagavond.

    Op de fiets naar Succes. Vergaderen met een aantal enthousiaste liefhebbers.

    Eerste stop, de toko.

    Dirk Rotgans tapt een bakkie voor ons in, terwijl wij ons nestelen aan de stamtafel voor de laatste nieuwtjes. Wouter heeft het naar zijn zin na wederom een overwinning afgelopen zondag, de selectie is fit. Rits zit te luisteren en glimt van oor tot oor. Tuurlijk, ook even zeiken, maar dat hoort ook bij hem.

    Jan Buma heeft het hoogste woord. Tussendoor driftig heen en weer lopend, getooid met zijn eeuwige Succes sjaal, van de toko naar de bestuurskamer. Want alles moet worden bijgevuld voor het komend weekend.  En passant vraag Jan aan Rits of hij wel weet wat de afkorting KGB betekent? Tuurlijk zegt Rits, Kolpings Glorie Blijft. Jan moet lachen, die Rits is niet te pakken.

    Op de hoek van de tafel zit grote vriend Danny te slapen. De hele dag is ie in de weer geweest op het voetbalveld en dat gaat hem niet in de koude kleren zitten. Krampachtig probeert hij zijn ogen open te houden , maar tevergeefs. De slaap wint het van de beer.

    Geert is er ook, ik denk dat hij er woont. Hij vertelt over de sporthal perikelen en natuurlijk weer eens over vroeger, over zijn werk in de ondernemingsraad.  Mooie tijden waren dat jongens en ik heb er veel geleerd. Jaja Geert, dat verhaal kennen we.

    Naast Danny zit Sennad zichtbaar te genieten, hij vertelt dat hij aan het nieuwe dak van AZ mag gaan werken. Daarna zakt hij weg in gedachten…. moeten we zondag een uit-tenue meenemen of niet? Nog even goed nakijken.

    De selectie en O-19 druppelen binnen voor de training. Ze weten goed te verbergen dat ze er zin in hebben. Mompelend drinken ze een bakkie met elkaar. Sietso kijkt er goedkeurend naar. Een mooie opkomst voor een donderdagavond in November.

    Het is tijd om te vergaderen. Ik zeg iedereen gedag en neem plaats in de bestuurskamer. Na anderhalf uur is het klaar. Hoog tijd om de avond even door te nemen aan de bar bij Dirk en een praatje te maken met de inmiddels gedouchte spelers. Zodra ik de kantine binnen stap ruik ik het weer, een mix van goedkope gel en bier. Die geur is onmiskenbaar.

    Op TV één of andere vreselijk onbelangrijke UEFA-league wedstrijd. Wie speelt er vanavond? Eigenlijk weet niemand het precies en dat maakt ook niets uit. Het is bewegend behang terwijl iedereen geamuseerd in gesprek is met elkaar.

    Om elf uur schenkt Dirk het laatste rondje. Schoorvoetend nemen we afscheid van elkaar en loop ik naar mijn fiets. Nagenietend en met een grote glimlach op mijn gezicht fiets ik naar huis.  

    Was het maar weer zo’n donderdag. Ik kan niet wachten.

    De geur van goedkope gel en bier.

     

    Patrick