• De lange voetbalzondag

    De competitie en daarmee dus ook de kelderklasse ligt stil en trainen is voor kelderklasse teams niet nodig. In deze klasse lopen voetballers die bij training geen baat hebben en waarbij perfectionering van techniek niet langer mogelijk is. Daarbovenop zijn de cafe’s ook nog dicht waardoor de lange voetbalzondag een soort herinnering begint te worden.

    Mocht je op een verloren voetbalzondag in de Kasteleen zijn dan pik je kelderklasse spelers er zo uit. Deze spelers vinden hun plek namelijk niet op het veld maar in het cafe. Al is dat best vreemd want kelderklasse voetballers kunnen niet dansen. En als je er al een op de dansvloer ziet dan herken je die meteen aan de houten dansstijl die hun voetbalspel ook zo herkenbaar maakt.

    Ze gaan door de knieën zonder hun knieën te buigen en schudden met de heupen terwijl het lichaam in 1 rechte lijn blijft. Gevaarlijk zijn ze ook deze spelers, ze maken zonder waarschuwing een dubbele schaar op de dansvloer. Terwijl iedereen de dubbele schaar op het veld al minutenlang aan ziet komen en niemand in verwarring kan brengen, geeft de dubbele schaar op de dansvloer vaak wel verwarring en ziet men deze niet aankomen.

    Een andere herkenbare beweging op de dansvloer van een kelderklasse speler is de stervende zwaan. Op het veld is de stervende zwaan een fopduik (vaak uit stilstand) waarbij de speler schreeuwt alsof hij een opengereten frikandel is. Op de dansvloer is de stervende zwaan minimaal een spierscheuring veroorzaakt door een onnatuurlijke beweging. Spieren en gewrichten piepen en kraken in de kelderklasse. Aan een beweging van een kelderklasse speler is niets gracieus. Een kelderklasse speler geeft bij een beweging alles wat hij heeft maar zowel op het veld en op de dansvloer blijven het lompe bewegingen die tot hilariteit leiden.

    Wij hunkeren naar kansloos verliezen op de zondagmiddag en bier drinken totdat de kinderen te bed zijn, want eerder thuis komen is gevaarlijk wanneer papa op zondag straalbezopen het vlees snijd. Om vervolgens 10 keer achter elkaar te vertellen hoe goed hij voetbalde en bij studio sport in slaap te vallen.

    Zodra het mag dan gaan we weer, het C-veld is ons podium en de Belterlaan is ons theater. Daar strijden wij in ons Kelderiaanse harnas waarin wij slap van het lachen elkaar bemoedigend toespreken met leuzen als: KEEPER PAK EENS WAT!!! JE SPEELT NAAR DE VERKEERDE KLEUR!!! of de veelgehoorde SPEEL ZELF EEN KEER OVER!!!